|
Porady jak
zdać egzamin
Jak parkować prostopadle przodem i na kopertę?
Parkując
prostopadle przodem pamiętać należy, że aby przód zmieścił się w
miejscu parkingowym, musimy rozpoczynać manewr będąc znacznie dalej od
linii samochodów niż w przypadku parkowania prostopadle tyłem.
Odległość zależy od gabarytów maski samochodu i posiadanych
umiejętności parkowania. Regularnie parkując przodem, z czasem po
prostu nabieramy nawyku dobrej oceny odległości. Ogólna zasadą jest, że
im dalej od linii aut rozpoczniemy parkowanie, tym mamy większe pole
manewru. Jak tylko przód samochodu schowa się, należy obserwować tył i
w chwili, gdy uzyskamy pozycję mniej więcej prostopadłą do osi jezdni,
odkręcić kierownicę, a w razie potrzeby korekty, skręcić ją nieco w
przeciwnym kierunku.
Równie często musimy parkować równolegle, czyli -na kopertę-.
Jest
to jeden z trudniejszych sposobów, ponieważ zazwyczaj mamy niewiele
miejsca i musimy manewrować bardzo blisko innych pojazdów, a do tego
tyłem. Ustawmy się więc możliwie blisko auta, za którym chcemy parkować
i jak najmocniej kręćmy kierownicą w prawo. Istotą tego rodzaju
parkowania jest jak najgłębsze -schowanie- samochodu między sąsiednimi
pojazdami, możliwie blisko krawężnika. Pamiętajmy, że przód pojazdu
podczas parkowania równoległego zajmie dużą część jezdni i może
utrudnić ruch innym samochodom. Jak już -schowamy- tył, zdecydowanie
odkręcamy kierownicę w lewo i bardzo uważając na przód auta,
kontrolujemy odległość do samochodu za nami. Pamiętajmy też o
pozostawieniu sporej przestrzeni przed samochodem niezbędnej do
wyjechania z naszego miejsca parkingowego.
O czym należy pamiętać parkując tyłem lub wjeżdżając tyłem do zawracania?
Parkowanie
tyłem, czy też zawracanie z użyciem biegu wstecznego i infrastruktury
drogowej, mimo iż jest to manewr wymagający najmniej miejsca, zazwyczaj
sprawia kierowcom najwięcej trudności. Spróbujmy najpierw ułożyć sobie
w wyobrazni cały manewr i wszystkie kolejne ruchy kierownicą. Zamiast
patrzeć w lusterko wsteczne (jeśli ocena odległości w ten sposób
sprawia nam problem), można przekręcić głowę w prawo i spoglądać przez
tylną szybę. Ważne, żeby monitorować zwłaszcza boki i rogi samochodu.
Bardzo wiele zależy od ćwiczeń. Kurs na prawo jazdy nie wszystkim daje
pewność opanowania umiejętności parkowania, a świadomość, że obok jest
prawdziwy samochód czy też metalowy słupek bramy a nie gumowy pachołek,
dla wielu osób bywa paraliżująca. Dlatego nie wykonujmy żadnych
gwałtownych ruchów. Parkujmy zwłaszcza, gdy nie do końca ufamy swoim
umiejętnościom, z minimalną prędkością. Jeśli nie jesteśmy pewni, czy
bezpiecznie wykonamy manewr, zatrzymajmy pojazd, wycofajmy się z
manewru spróbujmy jeszcze raz. Nie pozwólmy, aby inni kierowcy nas
zestresowali. Ruch na parkingu czy zawracanie w ruchu miejskim to
normalna rzecz � mamy prawo do bezpiecznego manewrowania nawet, jeżeli
zajmuje to więcej niż kilka sekund.
Jak jechać w korku?
Jadąc
w korku należy pamiętać o wzmożonej ostrożności i zasadzie
ograniczonego zaufania. Dlatego zanim wykonamy manewr spróbujmy
pomyśleć, co w tej chwili mogą zrobić inni kierowcy, zwłaszcza za nami.
Wykonując manewr wyprzedzania, zawsze pamiętajmy spojrzeć w lusterko.
Typowym zachowaniem jest wysuwanie maski samochodu poza oś jezdni, żeby
zobaczyć co dzieje się z przodu i, jeśli nic nie nadjeżdża po
przeciwnym pasie ruchu, wielu kierowców odruchowo bez spoglądania w
lusterka przyciska pedał gazu i wyprzedza. Oczywiście niespoglądanie w
lusterka jest niedopuszczalnym łamaniem podstawowych zasad manewru
wyprzedzania. Bardzo ważny jest dostateczny odstęp od pojazdu przed
nami, który powinien wynosić minimum 1,5 m. Pamiętajmy też, aby nie
zostawiać zbyt dużego dystansu do samochodu przed nami, ponieważ wtedy
korek porusza się wolniej. W korku poruszamy się z prędkością
dostosowaną do warunków jazdy i umożliwiającą nam manewrowanie. Nie
wyprzedzajmy pasem pobocza z prawej strony ani nie utrudniajmy powrotu
na właściwy pas kierowcom wyprzedzającym z lewej strony. Nie
zostawiajmy włączonego silnika i nie oddalajmy się od samochodu, żeby
sprawdzić jak długi jest korek. Jeżeli stoimy dłuższy czas, można
wyłączyć silnik. Jeżeli przesuwamy się regularnie, ale jedynie o kilka
metrów, ciągłe gaszenie i odpalanie silnika jest nieuzasadnione i
szkodliwe dla samochodu, z łatwością można zatrzeć rozrusznik.
Jak pokonać wzniesienie?
Zbliżając
się do wzniesienia, jeszcze na płaskim odcinku drogi, należy przede
wszystkim zwolnić. Uwzględniając moc i obciążenie samochodu, włączamy
odpowiedni bieg (przy łagodnych podjazdach jest to zazwyczaj trójka).
Wjeżdżając na wzniesienie staramy się jechać jednostajnie: bez
gwałtownego hamowania i przyspieszania. Będąc już u góry, wybieramy
taki bieg, na którym podczas zjazdu wykorzystamy hamujące działanie
silnika. Przy ostrym wzniesieniu, zjeżdżamy na dwójce, przy łagodnym -
na trójce. Na stromych zjazdach, w mocno obciążonych samochodach z
silnikami małej mocy, silnik nie jest w stanie wystarczająco ograniczać
prędkości. Często więc konieczne jest korzystanie z hamulców. Zwalniamy
wówczas przez niewielki, ale stały nacisk na pedał hamulca. Nie powinno
się dopuszczać do rozpędzenia auta. Przy spadku, większe obciążenie
tylnych kół zwiększa prawdopodobieństwo zarzucania pojazdu podczas
hamowania. Nie zapominajmy też, że droga hamowania się wydłuża. Nigdy
nie zjeżdżamy ze wzniesienia na luzie, a tym bardziej z wyłączonym
silnikiem. Pracujący silnik - w większości aut - zapewnia wspomaganie
układu hamulcowego i kierowniczego.
Jak wyprowadzić samochód z poślizgu?
Na
oblodzonej nawierzchni podczas hamowania najlepiej sprawdza się
technika hamowania pulsacyjnego. Polega ona na tym, że wciskamy pedał
hamulca, a następnie delikatnie go popuszczamy, aby koła odzyskały
przyczepność, i ponownie lekko dociskamy. W czasie hamowania
pulsacyjnego przez cały czas nie zdejmujemy nogi z hamulca, a tylko
zmieniamy siłę nacisku na niego. Kiedy auto straci przyczepność i wpada
w poślizg, trzeba spróbować trudnej sztuki wyprowadzania auta z
poślizgu. Kierowcy mają do czynienia z dwoma podstawowymi rodzajami
poślizgu: nadsterowność, gdy tylne koła samochodu tracą przyczepność,
oraz podsterowność, która występuje w czasie skrętu, kiedy tracą
przyczepność przednie koła. W przypadku nadsterowności należy wcisnąć
sprzęgło, aby równomiernie dociążyć wszystkie koła, oraz szybko kręcić
kierownicą w celu naprowadzenia przednich kół na drogę (niezależnie od
położenia tylnej osi). Jednocześnie poprzez rozłączenie napędu auto
wytraci prędkość, co zwiększy szanse na wyjście z poślizgu. Jeżeli
idzie o uślizg przednich kół, należy natychmiast zdjąć nogę z gazu,
zmniejszyć wykonywany wcześniej skręt kierownicą i delikatnie wykonać
go ponownie. Zdjęcie nogi z gazu spowoduje dociążenie kół przednich i
zmniejszenie prędkości, zaś redukcja kąta skrętu powinna spowodować
odzyskanie przyczepności i korektę toru jazdy. Ułatwione zadanie mają
osoby, których samochód został wyposażony w system przeciwpoślizgowy
ABS. Jego zadaniem jest nie dopuścić do zablokowania kół podczas
hamowania i tym samym zapobiec poślizgowi. Oczywiście każdy kierowca
powinien pamiętać, że nawet najdoskonalszy system zamontowany w naszym
samochodzie nie zadziała, gdy będziemy jechać z dużą prędkością. Warto
jednak wiedzieć, że samochody wyposażone w ABS na bardzo śliskiej
nawierzchni mają krótszą drogę hamowania niż auta pozbawione tego
systemu.
Jakie są zasady jeżdżenia po poboczu?
Prawo
o ruchu drogowym zakazuje jazdy po poboczu. Ta część jezdni jest
przeznaczona do ruchu pieszych i wybranych pojazdów. Jedynie kierujący
pojazdami zaprzęgowymi, rowerami i motorowerami są zobowiązani poruszać
się po poboczu, chyba że pobocze nie nadaje się do jazdy lub poruszanie
się po nim utrudniałoby ruch pieszym. Linie krawędziowe wyznaczają
brzeg jezdni i oddzielają jezdnię od pobocza. Mogą być przerywane lub
ciągłe. Dla kierowców stanowią one wyrazne ograniczenie: wzdłuż linii
ciągłej nie wolno zatrzymać pojazdu ani na jezdni, ani na poboczu, zaś
wzdłuż przerywanej � na jezdni. Linia krawędziowa ciągła wskazuje na
zakaz zatrzymywania pojazdu. Według aktualnych przepisów zabrania się
kierującym pojazdami samochodowymi przejeżdżania przez tę linię, ale
tylko z jezdni na pobocze. Kierujący innymi pojazdami, na przykład
pojazdami zaprzęgowymi, mogą przejeżdżać w obie strony. Kierowcy
pojazdów jadących po poboczu są zmuszeni od czasu do czasu przemieścić
się na jezdnię. Należy wtedy włączyć lewy kierunkowskaz, upewnić się,
czy nie powodujemy zagrożenia, i wjechać na jezdnię. Kierowcy
poruszający się po jezdni są zobowiązani ułatwić wjeżdżającym z pobocza
ten manewr. Zbliżając się do pojazdów na poboczu, zawsze należy
pamiętać o zachowaniu odpowiedniej odległości i ostrożności oraz
zwracać uwagę, czy pojazdy te nie sygnalizują zamiaru wjazdu na jezdnię.
Jak wykonać bezpiecznie manewr wyprzedzania?
Wyprzedzanie
jest jednym z najtrudniejszych i jednocześnie najbardziej
niebezpiecznych manewrów, jaki kierowcy wykonują na drodze. Polega ono
na przejeżdżaniu obok pojazdu lub innego uczestnika ruchu poruszającego
się w tym samym kierunku. W Polsce związane jest to najczęściej ze
zmianą pasa ruchu na pas o przeciwnym kierunku.
Dekalog bezpiecznego wyprzedzania
1.
Kierujący pojazdem jest zobowiązany przed wyprzedzaniem upewnić się,
czy ma dość miejsca, by wykonać ten manewr bez utrudnienia komukolwiek
ruchu. 2. Kierujący pojazdem jest zobowiązany przed wyprzedzaniem
upewnić się, czy kierowca jadący przed nim na tym samym pasie ruchu nie
zasygnalizował wcześniej zamiaru wyprzedzania innego pojazdu, zmiany
kierunku jazdy lub zmiany pasa ruchu. 3. Przed wyprzedzaniem kierowca musi upewnić się, czy kierujący jadący za nim nie rozpoczął także manewru wyprzedzania. 4. Kierujący pojazdem jest zobowiązany przy wyprzedzaniu przejeżdżać z lewej strony wyprzedzanego pojazdu. 5.
Należy bezwzględnie pamiętać o zakazie wyprzedzania przed wzniesieniem
oraz na zakręcie oznaczonym znakiem ostrzegawczym, gdyż kierowca nie ma
wtedy dostatecznej widoczności drogi. 6. Wyprzedzając w nocy, w celu
uniknięcia oślepienia jadących z naprzeciwka należy wcześniej zmienić
światła drogowe na światła mijania. 7. Kierujący pojazdem powinien
przed wyprzedzaniem zachować szczególną ostrożność, a zwłaszcza
bezpieczny odstęp od wyprzedzanego pojazdu lub uczestnika ruchu. W
razie wyprzedzania pojazdu jednośladowego (kolumny pieszych) odstęp nie
może być mniejszy niż 1 metr. 8. Pojazd szynowy wolno wyprzedzać
tylko z prawej strony (chyba że położenie torów jest inne). Na jezdni
jednokierunkowej pojazd szynowy można wyprzedzać z prawej lub lewej
strony. 9. Nie wolno wyprzedzać przed oraz na przejściu dla pieszych i skrzyżowaniu, a także na przejezdzie kolejowym. 10. Kierującemu pojazdem wyprzedzanym nie wolno zwiększyć prędkości w czasie wyprzedzania i bezpośrednio po nim.
Jak hamować awaryjnie na łuku?
Prawidłowe
pokonanie łuku czy zakrętu wymaga od kierowcy oceny stanu nawierzchni,
dobrania optymalnej prędkości oraz obrania odpowiedniego toru jazdy.
Łuk jest niebezpiecznym miejscem hamowania awaryjnego, gdyż prowadzący
pojazd ma ograniczoną widoczność i często bardzo mało czasu na reakcję.
Pierwszą reakcją kierowcy w nagłej sytuacji jest silne i nagłe
naciśnięcie hamulca. Przy takim gwałtownym hamowaniu blokują się koła
pojazdu (w autach bez ABS). Mimo usilnych prób kierowcy zapanowania nad
samochodem auto nie skręci, lecz pojedzie prosto na skutek działania
wypadkowej siły bezwładności. Hamowanie pulsacyjne, które może
zwiększyć szansę pozostania pojazdu na drodze, polega na naciskaniu
hamulca ze zmienną siłą. Efektem tego jest na przemian blokowanie kół i
odzyskiwanie przyczepności. Należy starać się, aby częstotliwość
-pulsacji- hamulcem była jak największa. Przy śliskiej nawierzchni
osiągniemy powyższy efekt, naciskając na hamulec z mniejszą siłą.
Bardzo pomocne, szczególnie przy hamowaniu awaryjnym, są systemy
bezpieczeństwa ABS i ESP, które zapewniają większą sterowność i
bezpieczeństwo. Jednak należy mieć na uwadze, że po przekroczeniu
prędkości granicznych żaden system bezpieczeństwa nie utrzyma samochodu
na prawidłowym torze jazdy!
Jak bezpiecznie pokonywać zakręty?
Istotną
rolę w pierwszej fazie wchodzenia w zakręt odgrywa szybkość. Zbliżając
się do zakrętu, należy odpowiednio wcześnie zmniejszyć prędkość jazdy,
do takiej, z jaką możemy ten zakręt przejechać. Wraz z redukcją
prędkości redukujemy odpowiednio biegi, wykonując ostatnią redukcję
przed zakrętem. Generalna zasada doboru toru jazdy podczas pokonywania
zakrętów mówi o wykonywaniu tego manewru po możliwie łagodnym łuku.
Pokonywanie zakrętu rozpoczynamy od zewnętrznej krawędzi naszego pasa
drogi. W połowie łuku zbliżamy się do wewnętrznej pasa, a na wyjściu z
zakrętu znowu znajdujemy się przy skrajnej zewnętrznej krawędzi drogi,
płynnie wracając do jej środka. Niedopuszczalne jest przejeżdżanie
zakrętu na luzie. W zakręcie należy mieć obie ręce na kierownicy.
Zródło: www.szkolajazdyrenault.com.pl
|